حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

افزونه جلالی را نصب کنید. 4 ذو الحجة 1443 Tuesday, 5 July , 2022 ساعت ×
جدا نمودن خط وعمل
۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ - ۱۵:۰۳
شناسه : 19047
0
منبع : سایت جامع خانواده اسلامی
پ
پ

اگر قابل هدایت نیستند و دنبال مزاحمت، جدا نمودن خط وعمل

۱ . یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَکُمْ وَ إِخْوانَکُمْ أَوْلِیاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْکُفْرَ عَلَى الْإِیمانِ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ قُلْ إِنْ کانَ آباؤُکُمْ وَ أَبْناؤُکُمْ وَ إِخْوانُکُمْ وَ أَزْواجُکُمْ وَ عَشِیرَتُکُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَهٌ تَخْشَوْنَ کَسادَها وَ مَساکِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقِینَ .

 

سوره التوبه (۹): آیات ۲۳ تا ۲۴

اى کسانى که ایمان آورده ‏اید هر گاه پدران و برادران شما کفر را بر ایمان ترجیح دهند آنها را ولىّ (و یار و یاور و تکیه گاه) خود قرار ندهید و کسانى که آنها را ولىّ خود قرار دهند ستمگرند. بگو اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طایفه شما و اموالى که به دست آورده‏اید و تجارتى که از کساد شدنش بیم دارید و مساکن مورد علاقه شما، در نظرتان از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش محبوبتر است در انتظار این باشید که خداوند عذابش را بر شما نازل کند و خداوند جمعیّت نافرمانبردار را هدایت نمى‏کند.

۲ . وَ إِنْ جاهَداکَ لِتُشْرِکَ بِی ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما؛ و اگر آنها تلاش کنند که براى من شریکى قائل شوى که به آن علم ندارى، از آنها اطاعت مکن .

عنکبوت / ۸

۳ . وَ إِنْ جاهَداکَ عَلى‏ أَنْ تُشْرِکَ بِی ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما؛ و هر گاه آنها تلاش کنند که موجودى را شریک من قرار دهى که از آن آگاهى ندارى (بلکه مى‏دانى باطل است) از آنها اطاعت مکن .

لقمان / ۱۳

۴ . تعبیر به” جاهداک”، مفهومش به کار گرفتن نهایت تلاش و کوشش و اصرار آنها است.

و تعبیر به” ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ” (چیزى که به آن علم ندارى) اشاره به منطقى نبودن شرک است، چون اگر واقعا شرک صحیح بود، دلیلى بر آن وجود داشت، و به تعبیر دیگر جایى که انسان علم به چیزى نداشته باشد باید از آن پیروى نکند، تا چه رسد به اینکه علم به بطلان آن داشته باشد.

پیروى از چنین چیزى پیروى از جهل است، اگر پدر و مادر تو را وادار به پیروى از جهل کنند اطاعت آنها مکن، اصولا تقلید کورکورانه غلط است حتى اگر در مورد ایمان باشد تا چه رسد به شرک و کفر .

۵ . مرحوم طبرسی قدّس سرّه در ذیل تفسیر این آیه ی شریفه ، شأنِ نزول را چنین نقل می کند که سعدبن ابی وقّاص گفت من مردی بودم که در زندگی به مادرم زیاد احترام می گذاردم و زمانی که به دینِ اسلام مشرّف شدم مادرم گفت: ای پسر این دین جدید و تازه چیست که تو اختیار نموده ای یا دست از دینِ خود بردار و یا آن که من چیزی نمی خورم و نمی آشامم ( یعنی اعتصاب غذا می کنم ) تا از گرسنگی و تشنگی بمیرم و برای تو ننگ و عار باشد و مردم به تو لقبِ کشنده و قاتل مادر بدهند گفتم : من دست از دینم بر نمی دارم و تو هم این کار را انجام نده ، دوشبانه روز به کارش ادامه داد . گفتم : مادر اگر برای تو صد جان باشد و یکی یکی از بدن تو خارج شود من دست از دینم برنمی دارم و شما ای مادر مختاری غذا و آب بخوری یا تا ابد نخوری ، چون مادرم این طور استقامتِ مرا دید ، دست از اعتصاب غذا برداشت .

مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏۸، ص: ۴۳۱

۶ . عن النبی صلى الله علیه و آله و سلم : « لا یطعم أحدکم طعم الإیمان حتى یحب فی الله، و یبغض فی الله، حتى یحب فی الله أبعد الناس، و یبغض فی الله أقرب الناس إلیه » .

التفسیر المنیر فی العقیده و الشریعه و المنهج، ج‏۱۰، ص: ۱۵

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: انسان ، طعم و مزّه ی ایمان را نخواهد چشید مگر آن که اشخاص یا اشیاء یا کارها را برای خداوند دوست بدارد و برای خداوند دشمن بدارد که در نتیجه به دور ترین افراد به خاطرِ خداوند محبّت می ورزد و از نزدیکترین اشخاص بخاطر خداوند دوری می گزیند .

۷ . قَالَ الصَّادِقُ علیه السلام : …. لَا یَکُونَانِ یَمْنَعَانِ الْوَلَدَ مِنْ طَاعَهِ اللَّهِ إِلَى مَعْصِیَتِهِ وَ مِنَ الْیَقِینِ إِلَى الشَّکِّ وَ مِنَ الزُّهْدِ إِلَى الدُّنْیَا وَ لَا یَدْعُوَانِهِ إِلَى خِلَافِ ذَلِکَ فَإِذَا کَانَا کَذَلِکَ فَمَعْصِیَتُهُمَا طَاعَهٌ وَ طَاعَتُهُمَا مَعْصِیَهٌ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى « وَ إِنْ جاهَداکَ عَلى‏ أَنْ تُشْرِکَ بِی ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما » .

مستدرک‏الوسائل ، ج ۱۵، ص ۱۹۸

حضرت صادق علیه السلام می فرماید: …. [ در صورتی اطاعتِ پدر و مادر بر فرزند واجب است که ] فرزند را از اطاعتِ خداوند به معصیتِ او ، و از یقین به شک ، و از زهدِ نسبت به دنیا به رغبتِ به آن آلوده ننمایند و اورا به خلاف دستورات خداوند دعوت نکنند که اگر چنین شدند مخالفت کردن با آنان عینِ طاعتِ خداوند و مطیعِ آنان بودن عینِ معصیتِ خداوند است ، خداوند خود فرموده است : « هر گاه آن دو ( پدر و مادر ) تلاش کنند که موجودى را شریک من قرار دهى که از آن آگاهى ندارى (بلکه مى‏دانى باطل است) از آنها اطاعت مکن » .

۸ . سؤال: از آنجا که در خانواده‏اى زندگى مى‏کنم که از مال حلال مخلوط به حرام زندگى‏مان مى‏چرخد و سر پرست خانواده هم، نمى‏خواهد مال حلال مخلوط به حرام را جدا کند و خمس هم نمى‏دهد و من هم هیچ کارى نمى‏توانم بکنم؛ تکلیف پولى که مى‏گیرم و لباسهاى مورد استفاده و اشیاء و غذاهایى که مى‏خورم و مکان نمازم چیست؟

جواب : ‏اگر یقین دارید اموالى که تحت تصرّف شما قرار مى‏گیرد از مال حرام است یا با مال حرام تهیّه شده، تصرّف جایز نیست مگر آن که با اجازه حاکم شرع، مال حرام یا مقدار خمس مال را جدا کنید.

استفتاءات امام ، ج‏۱، ص: ۴۱۵ ، سؤال ۲۰۹

۹ . سؤال: شخصى با اطلاع به اینکه پدرش خمس مال خود را نمى‏پردازد و تا به حال نپرداخته است، آیا با وجود اینکه داراى ثروت و در آمد کافى است مى‏تواند از آن پول جهت تأمین ما یحتاج خود بگیرد؟ مثلا خرید خانه- ازدواج- خرج روز مره- خرج تحصیلى؟ حکم کسى که تا به حال از این پول استفاده مى‏کرده و نمى‏داند که چه مقدار استفاده کرده چیست؟ و در صورتى که خودش هیچ در آمدى نداشته باشد چطور؟

جواب: ‏اگر یقین دارد که در آنچه تصرف کرده یا مى‏کند خمس هست باید به حاکم شرع مراجعه و استجازه کند.

استفتاءات امام ، ج‏۱، ص: ۴۱۵ سؤال ۲۱۰

۱۰ سؤال: اینجانب همسر شهید بوده و با دختر چهار ساله‏ام تنها زندگى مى‏کنم ولى کسب و کار پدرم از راه حرام است و از طرف دیگر دختر من علاقه شدیدى هم نسبت به مادرم دارد بفرمایید آیا ما به منزل آنها برویم و پاى سفره آنها بنشینیم یا نه؛ و آیا آن غذا براى ما حرام است یا فقط براى شخصى که از راه حرام پول در مى‏آورد حرام مى‏باشد؟

جواب: اگر یقین دارید غذا و چیزهاى دیگرى که مورد تصرف و استفاده شما واقع مى‏شود با پول حرام تهیه شده تصرف جایز نیست ولى اگر یقین ندارید تصرفات مانع ندارد انشاء اللّه موفق باشید.

استفتاءات امام ، ج‏۲، ص: ۵۱۳ ،سؤال ۲۴

سؤال ۳۰۴: من جوانی هستم که با خانواده‏‌ام زندگی می‏‌کنم، پدرم خمس و زکاتش را نمی‏‌پردازد، حتی خانه‏‌ای را با مال ربوی ساخته است و حرام بودن غذایی که در خانه می‏‌خورم، آشکار است. با توجه به اینکه نمی‏‌توانم از خانواده‏‌ام جدا شوم، امیدوارم تکلیف مرا در این باره بیان فرمایید؟

جواب: بر فرض که یقین داشته باشید که اموال پدرتان مخلوط با رباست و یا او خمس و زکات خود را نمی‏‌پردازد، لازمه‏‌اش یقین به حرمت چیزی که او مصرف می‏‌کند و یا اموال وی که شما در آن تصرّف می‏‌کنید، نیست، و تا یقین به حرمت این اموال پیدا نکرده‏‌اید، استفاده از آن برای شما اشکال ندارد. البته، اگر یقین به حرام بودن آنچه از اموال او مصرف می‏‌کنید، داشته باشید، استفاده از آن برای شما جایز نیست مگر آن‌که جدایی از خانواده و قطع رابطه با آنان برای شما، حرجی باشد که در این صورت استفاده از اموال مخلوط به حرام آنان اشکال ندارد، ولی ضامن مال دیگران که در اموال مورد مصرف شما وجود دارد، هستید.

سایت رهبری

هشدار بسیار مهمّ

خدای سبحان پس از جمله ﴿وإنْ جاهداک علی أن… ﴾ به فرزند فرمان می‏دهد: گرچه‏آنان مشرک هستند (وگرنه امر به شرک نمی‏کردند) و نباید در مطلب اعتقادی از ایشان فرمان ببری ، لیکن چون پدر و مادر تو هستند، در مسائل دنیایی با آنان مهربان باش و نیازهایشان را برطرف کن: ﴿وصاحبهما فی الدنیا معروفاً / لقمان ۱۵﴾

تسنیم / ۵/

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سایت اسلام اصیل، منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.