حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

افزونه جلالی را نصب کنید. 4 ذو الحجة 1443 Tuesday, 5 July , 2022 ساعت ×
آیا ائمه(ع) هم مانند پیامبر اسلام(ص) صدای وحی را می‌شنیدند؟
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۱ - ۲۱:۳۷
شناسه : 19443
پ
پ

وحی مراتب و انواعی دارد که وحی خاص با رحلت پیامبر اسلام(ص)‌ پایان یافت؛ اما وحی عام؛ یعنی الهام و علم غیب، و نیز تبیین و تفسیر کلام وحی، برای ائمه اطهار(ع) همچنان امکان‌پذیر بود. و این موضوع با آموزه‌های دینی منافاتی ندارد؛ چرا که افرادی مانند حضرت مریم(س) نیز شنوای صدای وحی بودند:

«وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِکهُ یا مَرْیمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاک وَ طَهَّرَک وَ اصْطَفاک عَلی‏ نِساءِ الْعالَمینَ»؛[۱] و [یاد کن‏] هنگامی را که فرشتگان گفتند: ای مریم، خداوند تو را برگزیده و پاک ساخته و تو را بر زنان جهان برتری داده است.

همچنین از روایات می‌توان برداشت کرد که امام معصوم(ع) صدای وحی را می‌شنود:

حسن بن عباس معروفی طی نامه‏ای از امام رضا(ع) پرسید: فرق بین رسول و نبی و امام چیست؟ امام(ع) فرمود: جبرئیل بر رسول نازل می‌شود و او را می‏بیند و صدایش را می‌شنود؛ اما جبرئیل بر نبی نازل می‏شود؛ اما گاهی اوقات در خواب به او خبر می‌دهند، مانند خواب ابراهیم نبی(ع) صدا را می‌شنود و گاهی شخص را می‏بیند و کلام را نمی‌شنود؛ اما امام کلام را می‌شنود و شخص را نمی‏بیند.

و نیز بر اساس برخی از روایات، امام علی(ع) در مواردی صدای وحی را می‌شنید:

امام علی(ع) در خطبه قاصعه فرمود:

«پیامبر(ص) هر سال در حراء خلوت می‏گزید، من او را می‏دیدم و جز من کسی وی را نمی‏دید. آن هنگام جز خانه‏ای که رسول خدا(ص) و حضرت خدیجه(س) در آن بودند، در هیچ خانه‏ای مسلمانی یافت نمی‌شد، من سوّمین آنان بودم. روشنایی وحی و پیامبری را می‏دیدم و بوی نبوت را استشمام می‏کردم. من هنگامی که وحی بر حضرتشان فرود می‌آمد، نالۀ شیطان را می‌شنیدم».[۲]

امام صادق‌(ع) فرمود: «امام علی(ع) قبل از آغاز رسالت همراه رسول خدا(ص) نوری می‌دید و صدایی(وحی) را می‌شنید».[۳]

[۱]. آل ‌عمران، ۴۲.

[۲]. سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص ۳۰۰ – ۳۰۱، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.

[۳]. ابن أبی الحدید، عبد الحمید بن هبه الله، شرح نهج البلاغه، محقق، مصحح، ابراهیم، محمد ابوالفضل،‏ ج ۱۳، ص ۲۱۰، قم، مکتبه آیه الله المرعشی النجفی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سایت اسلام اصیل، منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.